خداوند با ايجاد نظام واحد در هستى، بر يگانگى ذات خود گواهى مى‌دهد، يعنى هماهنگى و نظم موجود در آفرينش، همه گواه بر حاکميّت قدرتى يگانه بر هستى است، چنانکه در دعاى صباح مى‌خوانيم: «يا من دل على ذاته بذاته»
آفتاب آمد دليل آفتاب
گر دليلت بايد از وى رُخ متاب
امام باقر عليه السلام فرمودند: «مراد از «أُولُوا الْعِلْمِ» در آيه، انبيا واوصيا هستند». «1»
هر کجا تعدّد هست، محدوديّت نيز هست. خانه‌ى بى‌حدّ نمى‌تواند بيش از يکى باشد. اگر گفتيم: فلان چراغ، نور بى‌نهايت دارد، جايى براى چراغ دوم باقى نمى‌ماند. خدا بى‌نهايت است، زيرا اگر نهايت داشته باشد به نيستى برمى‌خورد و هيچ بى‌نهايتى قابل تعدّد نيست، لذا خداوند قابل تعدّد نيست واو يکتاست.