اينکه مىگويند: سخن کز دل برآيد، لاجرم بر دل نشيند، قانون کلّى نيست؛ زيرا سخن پيامبر از دل بود، ولى بر دل کفّار نمىنشست.
با آنکه حضرت از عمق دل مىفرمود: «أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ» من با تمام وجود تسليم خدا هستم، امّا گروهى اعراض مىکردند؛ «وَ إِنْ تَوَلَّوْا»
محور اصلى دين، تسليم حقّ بودن است که در آيهى قبل و اين آيه چهار بار مطرح شده است. «الاسلام، أسلمت، أسلمتم، أسلموا»