تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَکُمْ فِيها فاکِهَةٌ کَثِيرَةٌ مِنْها تَأْکُلُونَ (73)
لَکُمْ فِيها فاکِهَةٌ کَثِيرَةٌ: مر شما راست در بهشت ميوههاى بسيار از حيث نوع و صنف، مِنْها تَأْکُلُونَ: که بعضى از آن را مىخوريد همه آن به جهت کثرت اصنام و انواع آن، و برخى از آن براى تزئين است و لذا هيچ درختى از
«1». کفاية الموحدين، چاپ اسلاميه، ج 4، ص 383.
«2». کفاية الموحدين، چاپ اسلاميه، ج 4، ص 383.
جلد 11 - صفحه 497
ميوه خالى نيست. و در حديث است که هيچ مؤمنى ميوهاى از درخت بهشت نچيند مگر دو مثل آن از همانجا روئيده شود.
تتمه:
بيان وصف بهشت و آنچه خداوند کريم و رحيم و غفور در آن مهيا فرموده از انواع نعم الهيه و اصناف آلاء سبحانيه، خارج از حدود عقول است و ادراک آن نمىتوان نمود نه به حواس ظاهره و نه به حواس باطنه مگر بر سبيل نمونه و تصور فى الجمله، چنانچه فرموده در آيه ديگر: «ما لا عين رات و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر» آنچه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه به قلب بشرى خطور نموده، در اين صورت که تواند وصف نمايد جز ذات خالق آن.