تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (72)
وَ تِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتِي: و آن بهشت موعود بهشتى است، أُورِثْتُمُوها: ميراث دادند به شما، بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: به سبب آنچه بوديد که عمل مىکرديد از انواع طاعات و عبادات و خيرات و مبرات.
نکته:
تسميه اعطاء بهشت به ميراث به جهت تشبيه بهشت است در بقاى بر اهل استحقاق به ميراثى که به وارث مستحق باقى ماند.