دوزخيان در قيامت از هر کسى استمداد مىکنند:
- گاهى از مؤمنان. «انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِکُمْ» اى بهشتيان! به ما نگاهى کنيد تا از شما
جلد 8 - صفحه 476
کسب نور کنيم.
- گاهى از رهبران ستمگر. «فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ»* آيا شما ما را از قهر خدا نجات مىدهيد؟
- گاهى از مأموران دوزخ. (نظير همين آيه)
دوزخيان آرزوى نابودى مىکنند امّا برآورده نمىشود. چنانکه در جاى ديگر مىخوانيم:
«لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا» «1» بر آنان حکم مرگ نمىشود تا بميرند.