برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 86)- چه کسی قادر بر شفاعت است؟ در اینجا همچنان سخن در باره ابطال عقیده شرک و سر انجام تلخ مشرکان است، و با دلائل دیگری بطلان اعتقاد آنها را آشکار میسازد، نخست میفرماید: اگر آنها به گمان شفاعت به سراغ این معبودان میروند باید بدانند که «معبودانی که آنها غیر از خدا میخوانند مالک و قادر بر هیچ گونه شفاعتی نیستند» (وَ لا یَمْلِکُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ).
ولی از آنجا که در میان معبودان آنها فرشتگان و مانند آنان وجود داشتند در ذیل آیه آنها را استثنا کرده، میفرماید: «مگر کسانی که شهادت به حق دادهاند» (إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ).
ولی چنان نیست که آنها برای هرکس، هر چند بتپرست و مشرک و منحرف از آیین توحید باشد شفاعت کنند، بلکه «آنها به خوبی میدانند» برای چه کسی اجازه شفاعت دارند (وَ هُمْ یَعْلَمُونَ).