اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لِتُؤمِنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ أَصِيلاً «9»
براي اينکه ايمان بياوريد بخدا و رسول خدا و او را ياري کنيد و محترم بداريد و خدا را تسبيح کنيد صبح و شام.
لِتُؤمِنُوا بِاللّهِ ايمان بخدا به اينکه ذات مقدس او صرف الوجود است ترکيب در ساحت قدس او نيست نه ترکيب خارجي که داراي اعضاء و جوارح باشد چنانچه يهود و نصاري قائلند و نه ترکيب ذهني که مرکب از جنس و فصل باشد و نه ترکيب و همي که مرکب از وجود و ماهيت باشد چنانچه ممکنات حتي مجردات اينکه نحو ترکيب را دارند، و مراد از ماهيت حد وجود است و وجود حق محدود نيست، و بنفي شرک باقسام خمسه ذاتا صفة فعلا الوهيت نظرا. و بعدل او و به اينکه تمام افعال او حسن است موافق حکمت و مصلحت، و فعل قبيح و لغو از او صادر نميشود.
وَ رَسُولِهِ و ايمان برسول بمقام عصمت و افضليت و خاتميت و تصديق به جميع ما جاء به و بقرآنش و مقام شفاعتش و باوصياء طيبين و طاهرينش و شئونات آنها وَ تُعَزِّرُوهُ بمعني نصرت است، و ممکن است مرجع ضمير اللّه باشد که نصرت خدا يعني نصرت دين خدا چنانچه ميفرمايد: إِن تَنصُرُوا اللّهَ يَنصُرکُم محمّد آيه 8- شرحش گذشت.
وَ تُوَقِّرُوهُ اينکه هم ممکن است تعظيم خدا، خضوع و خشوع در پيشگاه او، و ممکن است احترام رسول و مقدم داشتن بر جميع ما سوي اللّه باشد.
وَ تُسَبِّحُوهُ مسلما مرجع ضمير خداي متعال است اگر ضماير قبل هم بمعني اول باشد عطف بما سبق است، و اگر بمعني دوم باشد عطف برسوله است که مرجع اللّه باشد.
بُکرَةً وَ أَصِيلًا اشاره بدوام است يعني شب و روز.
203