تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَيَقُولُ لَکَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا فَاسْتَغْفِرْ لَنا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَنْ يَمْلِکُ لَکُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِکُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِکُمْ نَفْعاً بَلْ کانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً «11»
به زودى باديهنشينان بازمانده از جنگ و جهادگريزان، (براى توجيه خلاف خود) به تو خواهند گفت: اموال و خانوادههايمان ما را مشغول و سرگرم ساخت (و نتوانستيم تو را همراهى کنيم). پس براى ما (از خداوند) طلب آمرزش کن. آنان به زبان چيزى مىگويند که در دلهايشان نيست. (به آنان) بگو: اگر خداوند براى شما زيانى اراده کند، يا براى شما سودى بخواهد، کيست که در برابر خداوند از شما دفاع کند، بلکه خداوند به آنچه انجام مىدهيد، آگاه است.