تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنا لِلْکافِرِينَ سَعِيراً «13»
جلد 12 - صفحه 153
بعد از آن تهديد و وعيد فرمايد:
وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ: و هر که ايمان نياورد، بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ: به خداى يگانه و پيغمبر او و به قلب تصديق ننمايد، فَإِنَّا أَعْتَدْنا لِلْکافِرِينَ: پس بدرستى که ما مهيا ساختيم براى کفار، سَعِيراً: آتش افروخته و سوزان را.
تنبيه: آيه شريفه اشعار دارد به آنکه ايمان نداشتن به خدا و رسول به حق، موجب کفر و براى کفار آتش سوزان مهياست. و ديگر آنکه تلازم است ميان ايمان رسول با ايمان به خدا، زيرا اگر ايمان به خدا باشد و لکن ايمان به پيغمبر او نباشد آن هم فايده‌اى نخواهد داشت.