1- ايمانى مورد رضايت خداوند است که همراه با وفادارى نسبت به پيامبرش باشد. «لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَکَ»
2- دين از سياست جدا نيست. رضايت خداوند از مؤمنانى است که در مسائل اجتماعى و سياسى با پيامبرشان بيعت نمايند. رَضِيَ اللَّهُ ... إِذْ يُبايِعُونَکَ
3- براى ثبت حوادث مهم، نام بردن از نشانه لازم است. «يُبايِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ»
4- الطاف الهى، مخصوص کسانى است که برخوردهايشان از سر اخلاص و صداقت باشد. فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ ... فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ عَلَيْهِمْ
5- آرامش، هديهاى الهى است که از طرف خدا، تنها بر مؤمنان نازل مىشود.
«فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ»
6- نيّت خالص و صادقانه، منافاتى با کاميابىهاى مادّى ندارد. فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ ...
وَ مَغانِمَ کَثِيرَةً
7- وفادارى نسبت به فرستاده الهى، رمز دريافت الطاف دنيوى و اخروى است.
رَضِيَ اللَّهُ ... فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ ... وَ مَغانِمَ کَثِيرَةً
8- نعمتهاى معنوى، بالاتر از نعمتهاى مادّى است. ابتدا فرمود: «رَضِيَ اللَّهُ- فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ» و سپس فرمود: «وَ مَغانِمَ کَثِيرَةً»
9- يک حرکت خالصانه از انسان، الطاف متعدّد الهى را در پى دارد. يُبايِعُونَکَ- فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ ... وَ أَثابَهُمْ ... وَ مَغانِمَ
جلد 9 - صفحه 133
10- آرامش، مقدّمه پيروزى است. فَأَنْزَلَ السَّکِينَةَ ... وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً
11- پيروزىها را از لطف خداوند بدانيم. «أَثابَهُمْ فَتْحاً» چنانکه در آيه اول اين سوره خوانديم: «إِنَّا فَتَحْنا لَکَ»
12- اگر جهت رضاى خداوند تلاش کنيم و با وفادارى به پيامبرش خود را مستعد و لايق سازيم، وعدههاى خداوند حکيمانه و بر اعطاى وعدهها، قادر است. «کانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَکِيماً»