1- در جنگ و جهاد، کسب غنيمت از دشمن، امرى مجاز و از وعده‌هاى الهى است. «وَعَدَکُمُ اللَّهُ مَغانِمَ کَثِيرَةً»
2- گسترش و توسعه اقتصادى مسلمانان، نعمت و موهبتى الهى است و سبب ايجاد انگيزه مى‌شود. «وَعَدَکُمُ اللَّهُ مَغانِمَ کَثِيرَةً»
3- آنچه مسلمانان در امثال خيبر، به عنوان غنايم به دست مى‌آوردند، تمام وعده‌هاى الهى نيست. «فَعَجَّلَ لَکُمْ هذِهِ»
4- عجله، در بعضى جاها پسنديده است. «فَعَجَّلَ لَکُمْ هذِهِ»
5- غنايم، آنگاه گواراست که همراه با امنيّت باشد. «کَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْکُمْ»
6- دست کشيدن دشمن از شما، يک نعمت الهى است. «کَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْکُمْ»
7- حوادث و برخوردها را تلخ نپنداريد، بلکه هر يک در جاى خود نشانه قدرت‌نمايى خداوند است. «لِتَکُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ»
«1». يس، آيه 3- 4.
جلد 9 - صفحه 135
8- غنيمت، امنيّت و هدايت، پاداش مؤمنان است. مَغانِمَ ... کَفَّ أَيْدِيَ ... يَهْدِيَکُمْ
9- مال و ثروت، لغزشگاهى خطرناک است و لطف الهى زمانى است که ثروت همراه با هدايت باشد. مَغانِمَ کَثِيرَةً ... يَهْدِيَکُمْ
10- درخواست هدايت به راه مستقيم، همواره لازم است، حتّى بعد از بيعت با رسول خدا و پيروزى و کسب غنايم و رضاى خداوند. «وَ يَهْدِيَکُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً»