1- وعده دستيابى به غنايم در آينده، بر اساس علم و قدرت الهى است.
وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها قَدْ أَحاطَ اللَّهُ ...
«1». شرح، 5 و 6.
«2». طلاق، 7.
«3». ليل، 10.
جلد 9 - صفحه 136
2- به دست آوردن غنايم را به زرنگى خود نپنداريد. «وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها»
3- در کنار موفقيّتها، از ضعفهاى خود غافل نشويم. (در آيات قبل خوانديم:
فَتْحاً قَرِيباً ... مَغانِمَ کَثِيرَةً و در اين آيه مىفرمايد: «لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها»)
4- به وعدههاى خدا ايمان داشته باشيم. وَعَدَکُمُ اللَّهُ مَغانِمَ کَثِيرَةً ... قَدْ أَحاطَ اللَّهُ بِها
5- آيات قرآن، بسترى براى توکّل به خدا و تربيت انسانهاى موحّد است.
وَعَدَکُمُ ... فَعَجَّلَ ... کَفَ ... يَهْدِيَکُمْ ... أَحاطَ اللَّهُ ... وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً
6- به وعده کسى بايد تکيه کرد که پشتوانه قوى داشته باشد. «وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً»