اگر اين آيات را مربوط به ادامه ماجراى صلح حديبيّه بدانيم، معناى آيه چنين مى‌شود که صلح حديبيّه بر اساس ناتوانى و ضعف رزمى شما نبود، بلکه به خاطر مصلحت نظام بود، شما در حديبيّه نيز اگر دست به جنگ مى‌زديد، پيروز بوديد و دشمنانتان فرار مى‌کردند.
در قيامت مشخص مى‌شود که کافران هيچ ندارند و کسى ولايت و نصرت آنها را نمى‌پذيرد، اما در مقابل مؤمنان همه چيز دارند، گرچه در دنيا چيزى نداشته‌اند.
امام حسين عليه السلام در دعاى عرفه به خداوند مى‌گويد: «ما ذا فقد من وجدک و ما ذا وجد من فقدک» هر کس تو را دارد چه ندارد و هر کس تو را ندارد چه دارد؟