آیه ۲۲ سوره فتح

سوره فتح(الفتح)، آیه ۲۲ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۳

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

و اگر کافران (در سرزمین حدیبیّه) با شما پیکار می‌کردند بزودی فرار می‌کردند، سپس ولیّ و یاوری نمی‌یافتند!

معنی کلمات و عبارات
«قَاتَلَکُمْ»: با شما پیکار کنند و بجنگند. «الَّذِینَ کَفَرُوا»: مراد کفار مکه است. «وَلَّوُا الأَدْبَارَ»: (نگا: آل‌عمران / انفال / ، احزاب / ).
نزول

سال ۱۹ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال

در آن زمان چه می‌گذشت (۱۴ رویداد)
نکات آیه
۱ - اطمینان بخشى خداوند به مؤمنان، در ناتوانى کافران از غلبه بر ایشان، پس از فتح خیبر و صلح حدیبیه «و لو قتلکم الذین کفروا لولّوا الأدبر» برداشت بالا بر این اساس است که «لو قاتلکم...» نظر به آینده داشته باشد; یعنى، شما در آینده، همواره پیروز خواهید بود و هر که با شما بجنگد، منهزم خواهد شد. ۲ - مسلمانان، قادر به دفع هجوم کافران، در صورت عدم انعقاد صلح حدیبیه و ناگزیرى از جنگ * «و لو قتلکم الذین کفروا لولّوا الأدبر» برداشت یاد شده بدان احتمال است که «لوقاتلکم» نظر به گذشته داشته باشد; یعنى، خداوند گرچه فتح مبین (صلح حدیبیه) را براى شما رقم زد و در پرتو آن ثمرات زیادى را براى شما به بار آورد; اما اگر این صلح هم صورت نمى گرفت و کافران به نبرد با شما برمى خاستند، شما با قدرت ایمانى و رهبرى پیامبر(ص) آنان را منهزم مى ساختید. ۳ - کافران منهزم شده در جنگ با مؤمنان، فاقد کم ترین حامى و پشتیبان «لولّوا الأدبر ثمّ لایجدون ولیًّا و لانصیرًا» ۴ - بى پناهى کافران و ضعف ایشان در برابر مؤمنان برخاسته از کفر آنها است.* «و لو قتلکم الذین کفروا لولّوا الأدبر ثمّ لایجدون ولیًّا و لانصیرًا» بنابراین که تعبیر «کفروا» و وصف کفر، مشعر به علیت باشد; برداشت بالا استفاده مى شود. ۵ - کافران، فاقد هرگونه حامى و یاور در تنگناها «الذین کفروا لولّوا الأدبر ثمّ لایجدون ولیًّا و لا نصیرًا»
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۷)
  • جنگافروزان بر ضدّ مسلمانان، بینصیب از هرگونه امداد+۱ آیه
  • کافران محارب، بینصیب از هرگونه یاری در صورت جنگ با مسلمانان
  • پیروزی دوستان خدا و هلاکت دشمنانش، سنّت الهی+۱ آیه
  • سنّت الهی در پیروز ساختن جبهه ایمان بر سپاه کفر، دارای نمودهای عینی در گذشته تاریخ+۱ آیه
  • حاکمیّت قوانین و سنّتهای ثابت الهی بر جوامع بشری، در طول تاریخ+۲ آیه
  • اطمینانبخشی خداوند به مؤمنان، از ناکامی کافران در جنگ با انان
  • وعده الهی به فرار کافران، در صورت مواجه شدن با مؤمنان
  • اطمینانبخشی خداوند به مؤمنان، پس از صلح حدیبیّه، به ناتوانی و فرار کافران در برابر انان+۱ آیه
  • لزوم احتیاط برای حفظ نفوس و اجتناب از قتل ناحق، حتّی در میدان جهاد
  • تبدیل ناپذیری سنّت الهی، درباره پیروزی حق بر باطل+۱ آیه
  • پیروزی مؤمنان بر مجرمان و کافران، از سنّتهای الهی در طول تاریخ+۲ آیه
  • سنّت الهی، بر شکست جبهه باطل، در صورت پایمردی جبهه ایمان+۱ آیه
  • اتّکای سنن الهی بر علم و قدرت گسترده خدا، عامل تغییرناپذیری انها+۴ آیه
  • ناتوانی نیروهای کفرپیشه، از شکست اهل ایمان+۲ آیه
  • پیروزی نیروهای نظامی مؤمن و الهی از سنّتهای خداوند+۳ آیه
  • اطمینانبخشی خداوند به مؤمنان پس از صلح حدیبیّه به ناتوانی و فرار نیروهای نظامی مشرکان در برابر انان+۱ آیه
  • وعده الهی به فرار کافران اهلکتاب، در صورت مواجه شدن با مؤمنان در جنگ+۲ آیه
واژه‌ها