1- سنّت خداوند در مورد لطف به مؤمنان، قطعى و حتمى است. «وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَ هُوَ الَّذِي کَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْکُمْ»
2- تمام پيروزىها و پيشرفتها، به تدبير و اراده الهى است. وَ هُوَ الَّذِي ...
3- امنيت و در امان ماندن از دشمن، آنهم در ميان دشمن، نعمتى بزرگ است.
«بِبَطْنِ مَکَّةَ»
4- گاهى صلح، نشانه پيروزى است. «مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَکُمْ عَلَيْهِمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 139