اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِي قال‌َ لِوالِدَيه‌ِ أُف‌ٍّ لَکُما أَ تَعِدانِنِي أَن أُخرَج‌َ وَ قَد خَلَت‌ِ القُرُون‌ُ مِن قَبلِي وَ هُما يَستَغِيثان‌ِ اللّه‌َ وَيلَک‌َ آمِن إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ فَيَقُول‌ُ ما هذا إِلاّ أَساطِيرُ الأَوَّلِين‌َ «17»
و کسي که گفت براي والدين خود اف بر شما آيا بمن وعده ميدهيد که من پس از مردن بيرون ميآيم براي بعث و زنده ميشوم و حال آنکه قروني گذشت پيش از من و هيچکدام زنده نشدند و از قبور خود بيرون نيامدند، و پدر و مادر او استغاثه ميکردند خداوند را و ميگفتند واي برتر ايمان بياور به پيغمبر و قرآن و بعث روز قيامت وعده خدا حق است تخلف پذير نيست پس ميگويد بآنها که اينکه وعده‌ها نيست مگر حرفها و کتاب‌ها و نوشتجات پيشينيان از اينکه حرفها زده شده.
تنبيه: اينکه بحث اينکه فرزند کافر با پدر و مادر مؤمن خود امروز بسيار رواج دارد، هر چه پدر و مادر باين جوان‌هاي امروز پسران و دختران ميگويند: نماز بخوانيد، بي‌حجاب نباشيد، در فسق و فجور و بي‌حيايي و بي‌عفتي فرو نرويد، از خدا بترسيد، بوظايف دين عمل کنيد در جواب آنها ميگويند: شما امّل و کهنه پرست هستيد آب و هواي امروز و مد امروزه را خبر نداريد همچو اقتضايي ندارد اينکه حرفها تمام بي‌مغز است و هيچ جا خبري نيست بگذاريم و بگذريم.
وَ الَّذِي قال‌َ لِوالِدَيه‌ِ فرزند کافر به پدر و مادر مؤمن ميگويد أُف‌ٍّ لَکُما اف کلمه انزجار است يعني من از شما منزجر هستم بدا بحال شما که اينکه کلمه علاوه بر کفر عاق والدين است که در خبر دارد: بوي بهشت بمشامش نميرسد با اينکه پانصد سال راه بوي بهشت ميآيد.
أَ تَعِدانِنِي بمن وعده ميدهيد و مرا ميترسانيد أَن أُخرَج‌َ که من زنده ميشوم و بعذاب الهي ابد الاباد معذب در جهنم ميشوم و از قبر بيرون ميآيم.
وَ قَد خَلَت‌ِ القُرُون‌ُ مِن قَبلِي از زمان آدم تا اينکه زمان چندين هزار ميليون مردند و هيچکدام زنده نشدند و بيرون از قبر نيامدند.
جلد 16 - صفحه 148
وَ هُما يَستَغِيثان‌ِ اللّه‌َ و اينکه پدر و مادر مؤمن استغاثه مي‌کنند و هر چه ناله و فرياد ميزنند و باو ميگويند:
وَيلَک‌َ آمِن واي بر تو ايمان بياور بفرمايشات خدا و رسول و قرآن و دست از کفر بردار.
إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ اينها دروغ نيست وعده الهي است تخلف ندارد پس در جواب اينها فَيَقُول‌ُ ميگويد: تمام اينکه وعده‌ها کذب و بي‌مغز است هيچ حقيقتي ندارد.
ما هذا إِلّا أَساطِيرُ الأَوَّلِين‌َ پيشينيان نوشتند مثل قصه رستم و حسين کرد است بهم بافته و نوشته و ميگويند.