تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُولئِکَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ کانُوا خاسِرِينَ «18»
جلد 12 - صفحه 80
أُولئِکَ الَّذِينَ: آنانکه عاق والدين و منکر بعث و حشرند، کسانيند که:
حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ: سزاوار شده و واجب گشته بر ايشان کلمه عذاب، فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ: در حالتى که معدودند در سلک گرو چند از کفار که گذشته‌اند پيش از ايشان، مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ: از جن و انس به وجوب عقوبت بر منکر قيامت، إِنَّهُمْ کانُوا خاسِرِينَ: بدرستى که امم سابقه و پيروان آنها که کفار قريشند، بودند زيانکاران در دنيا و آخرت.
از بعضى نقل شده که اين آيه در حق عبد الرحمن بن ابى بکر نازل شده که پدر و مادر او را به اسلام دعوت و به بعث و نشر خواندند و ايمان نياورد، لکن آيه عام است به کافرى که عاق والدين و منکر قيامت باشد، زيرا آيات قرآنى اعتبار به عموم لفظ است نه خصوص سبب.