پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبران منتظر مراجعه مردم نبودند؛ خود به سراغ آنان مى‌رفتند و معمولًا با استقبال آنها مواجه نمى‌شدند. «أَ جِئْتَنا» 2- گاهى شرک و بت‌پرستى، چنان حق جلوه مى‌کند که توحيد و يکتاپرستى، انحراف محسوب مى‌شود. «لِتَأْفِکَنا عَنْ آلِهَتِنا» 3- علم به همه حقايق تکوينى، مخصوص خداوند است. «إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ» 4- پيامبران نيز محدوديّت علمى داشته و به آن اقرار کرده‌اند. «إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ» (گاهى اقرار به نمى‌دانم لازم است.) 5- وظيفه انبيا، ابلاغ رسالت الهى است. «أُبَلِّغُکُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ» 6- درخواست نابجاى نزول عذاب، به جاى تفکر در سخن حق، نشانه جهل و نادانى است. فَأْتِنا بِما تَعِدُنا ... أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ‌ تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 44