اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَوم‌َ يُعرَض‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا عَلَي النّارِ أَ لَيس‌َ هذا بِالحَق‌ِّ قالُوا بَلي وَ رَبِّنا قال‌َ فَذُوقُوا العَذاب‌َ بِما کُنتُم تَکفُرُون‌َ (34)
و روزي که عرضه داشته ميشوند کساني که کافر شدند بر آتش بآنها گفته ميشود آيا نيست اينکه حق!- گويند: بلي قسم به پروردگار ما، ميفرمايد: پس بچشيد عذاب را بسبب آنچه که بوديد کافر مي‌شديد.
وَ يَوم‌َ يُعرَض‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا اينکه هايي که منکر بعث بودند يا خود را اهل نجات ميدانستند و معاف از عذاب.
عَلَي النّارِ بر آتش.
أَ لَيس‌َ هذا بِالحَق‌ِّ که انبياء بشما خبر ميدادند و شما تکذيب ميکرديد حال معلوم شد بر شما صدق فرمايشات آنها.
قالُوا بَلي وَ رَبِّنا گفتند بلي حال که مشاهده کرديم بر ما معلوم شد قسم به پروردگار ما.
قال‌َ فَذُوقُوا العَذاب‌َ بِما کُنتُم تَکفُرُون‌َ ايمان و تصديق بعد از مشاهده اجباري است اختياري نيست ديگر مورد عنايت حق نمي‌شويد چنانچه ميفرمايد:
وَ لَيسَت‌ِ التَّوبَةُ لِلَّذِين‌َ يَعمَلُون‌َ السَّيِّئات‌ِ حَتّي إِذا حَضَرَ أَحَدَهُم‌ُ المَوت‌ُ قال‌َ إِنِّي تُبت‌ُ الآن‌َ وَ لَا الَّذِين‌َ يَمُوتُون‌َ وَ هُم کُفّارٌ- الايه «نساء، آيه 22.»