اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَاصبِر کَما صَبَرَ أُولُوا العَزم‌ِ مِن‌َ الرُّسُل‌ِ وَ لا تَستَعجِل لَهُم کَأَنَّهُم يَوم‌َ يَرَون‌َ ما يُوعَدُون‌َ لَم يَلبَثُوا إِلاّ ساعَةً مِن نَهارٍ بَلاغ‌ٌ فَهَل يُهلَک‌ُ إِلاَّ القَوم‌ُ الفاسِقُون‌َ (35)
پس اي رسول محترم صبر کن بر اذيت‌هاي قوم چنانچه صبر کردند انبياء
جلد 16 - صفحه 161
اولو العزم مثل نوح و ابراهيم و موسي و عيسي و تعجيل نکن در عذاب آنها گويا آنها روزي که مشاهده ميکنند آنچه وعده داده شده‌اند ميگويند:
لَم يَلبَثُوا إِلّا ساعَةً مِن نَهارٍ بَلاغ‌ٌ فَهَل يُهلَک‌ُ إِلَّا القَوم‌ُ الفاسِقُون‌َ مکث نکردند در دنيا و عالم برزخ مگر يک ساعت از روز اينکه بيان بلاغ است پس آيا هلاک ميشوند مگر قومي که فاسق باشند!
فَاصبِر امر بصبر بر اذيت‌هايي که از قوم بحضرت رسالت کردند که فرمود:
«ما اوذي نبي مثل ما اوذيت»
سنگ بقدمهايش ميزدند تا مجروح مي‌شد خاکروبه و شکنبه شتر بر سرش مي‌ريختند، سه سال در شعب ابي طالب با کمال سختي طي ميکرد، عبا بگردنش تابيدند تا نفس او حبس شد، دور خانه‌اش احاطه کردند براي قتلش هجرت کرد پس از هجرت با او جنگ کردند جنگ بدر و حنين و احزاب و احد و غير اينها تماما حسب الدستور صبر کرد.
کَما صَبَرَ أُولُوا العَزم‌ِ مِن‌َ الرُّسُل‌ِ اولو العزم انبيايي بودند که صاحب شريعت جديد و ناسخ شريعت سابق بودند و اينها پنج نفر بودند نوح و ابراهيم و موسي و عيسي و محمّد (ص) چه اندازه نوح صبر کرد نهصد و پنجاه سال تا طوفان آمد، ابراهيم در چنگال نمرود و مشرکين تا او را ميانه آتش انداختند، موسي در دعوت فرعونيان تا آنکه لشکر انبوهي در تعقيب او بقصد کشتن او و بني اسرائيل آمدند، عيسي در چنگال يهود تا آنکه بخيال خود او را بدار زدند و کشتند و خداوند شبه لهم و او را نجات داد وَ لا تَستَعجِل لَهُم طلب تعجيل عذاب بر آنها ننما.
کَأَنَّهُم يَوم‌َ يَرَون‌َ ما يُوعَدُون‌َ روز قيامت که عذاب را مشاهده ميکنند گمان ميکنند که در دنيا و عالم برزخ لَم يَلبَثُوا إِلّا ساعَةً مِن نَهارٍ بَلاغ‌ٌ فَهَل يُهلَک‌ُ إِلَّا القَوم‌ُ الفاسِقُون‌َ لَم يَلبَثُوا إِلّا ساعَةً مِن نَهارٍ بيش از يک ساعت مکث نکردند ظاهرا اينجا خاتمه آيه است و بَلاغ‌ٌ اول آية که ابلاغ بآنها شده بود.
جلد 16 - صفحه 162
فَهَل يُهلَک‌ُ إِلَّا القَوم‌ُ الفاسِقُون‌َ غير از آنها هلاکت ندارند و فاسق شامل طبيعي و مشرک و کافر و ضال و غير مؤمن هر که هست و هر چه هست مي‌شود.
هذا آخر ما اردنا في تفسير هذه السورة و يتلوه ان شاء اللّه بقية السور و الحمد للّه علي رسول اللّه و علي آله آل اللّه من العبد سيد عبد الحسين طيب.
جلد 16 - صفحه 163
بسمه تعالي
سوره محمّد صلّي اللّه عليه و آله و سلّم مدني- 38 آيه
الکلام في فضلها: از إبن بابويه از ابي المعزي از ابي بصير از حضرت صادق (ع) روايت کرده فرمود:
«من قرأ سورة الّذين کفروا لم يرتب ابدا و لم يدخله شک في دينه ابدا.
و لم يبتله اللّه بفقر أبدا، و لا خوف من سلطان أبدا. و لم يزل محفوظا من الشک و الکفر ابدا حتي يموت فاذا مات و کل به في قبره الف ملک يصلون في قبره يکون ثواب صلواتهم له حتي يوقفوه موقف الا من عند اللّه عز و جل و يکون في امان اللّه و امان محمّد صلي اللّه عليه و آله»
و نيز از آن حضرت روايت شده فرمود:
«من اراد ان يعرف حالنا او حال اعدائنا فليقرأ سورة محمّد (ص) فانه يراها آية فينا و آية فيهم»
و از خواص القرآن هم روايتي نقل شده از پيغمبر (ص) فرمود:
«من قرأ سورة محمّد (ص) کان حقا علي اللّه ان يسقيه من انهار الجنة».