تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ فِي خَلْقِکُمْ وَ ما يَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ آياتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ «4»
وَ فِي خَلْقِکُمْ: و در آفريدن شما و آنچه در او است از بدايع صنعت و بدايع خلقت و از حالات مختلفه و تغيرات متجدده از ابتداى خلق در شکم مادران تا انتهاى عمر.
4- وَ ما يَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ: و در آنچه پراکنده مى‌سازد خدا در زمين از جميع جنبندگان، يا اختلاف اجناس و اشکال و صور و منافع و مقاصد مطلوبه ايشان.
آياتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ: علامتها و نشانه‌هاست براى گروهى که يقين کنند، يعنى به آنها استدلال نموده از سر يقين به يگانگى و قدرت صانع عالم عالم شوند:
اولا خلقت انسانى هيکلى عجيب و شکلى غريب با اعضاء و جوارح تامه و حواس ظاهره و باطنه و حالات مختلفه متکاثره که عقول از احاطه به تمام جزئيات و مشخصات آن عاجز باشد؛ و ثانيا- در آفرينش جنبنده‌ها از چرنده و پرنده و درنده و اهلى و وحشى و صحرائى و دريائى هر کدام به وضع خاص از حيث خلق و اعاشه و ارتزاق بترتيب منظم، هر آينه تدبير صانع حکيم را مبرهن سازند.
5- از شواهد قدرت الهى: