پیام‌های تفسیر نور

1- مشرکان در قيامت تنها و بى‌پناهند. «لا يُغْنِي عَنْهُمْ ما کَسَبُوا شَيْئاً» 2- تکيه‌گاه مستکبران يا داشته‌هاى آنان است يا دوستانشان که هيچ يک در قيامت کارائى ندارند. «لا يُغْنِي عَنْهُمْ ما کَسَبُوا شَيْئاً وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ» 3- قرآن، خوارى و خفّت مسخره کنندگان و حرمت شکنان را در دنيا پيشگويى مى‌کند. «اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ» (از اينکه عذاب مهين در جلد 8 - صفحه 519 کنار جهنّم آمده ظاهراً مراد خفّت و خوارى در دنياست.) 4- اسباب و اموال دنيوى، در قيامت کارائى ندارد. «لا يُغْنِي عَنْهُمْ ما کَسَبُوا شَيْئاً» 5- توجّه به دوزخ مى‌تواند بهترين عامل باز دارنده از تکبّر و اصرار بر گناه باشد. أَثِيمٍ‌- بصير ... لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌