تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَکُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْکُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ «12»
بعد از آن دلايل توحيد و قدرت خود را فرمايد:
اللَّهُ الَّذِي: خداى يگانه به حق آن ذات است که به قدرت کامله، سَخَّرَ لَکُمُ الْبَحْرَ: رام نمود براى شما دريا را به اين وجه که سطح آن را املس ساخت و چوبها را بر بالاى آن بداشت تا بواسطه آن تجارت نمائيد، و منع ننمود فرو رفتن آن را تا به غواصى جواهر و لئالى را بدست آوريد. لِتَجْرِيَ الْفُلْکُ:
تا جريان نمايد کشتيها، فِيهِ بِأَمْرِهِ: در دريا به فرمان او، يعنى آن را مسخر شما ساخت تا بر آن سوار شويد و مسافرت نمائيد، وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ: تا طلب کنيد و بجوئيد از فضل و نعمت او انواع فوايد و اصناف عوايد آن را از ارباح تجارات و لئالى و جواهرات، وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ: و تا شايد شما شکر نمائيد و سپاسدارى منعم حقيقى خود نمائيد بر اين نعم عظيمه که به شما انعام فرموده.