1- برترى جامعه، وابسته به فرهنگ و اقتصاد برگرفته از قانون الهى است. آتَيْنا ...
الْکِتابَ ... رَزَقْناهُمْ ... فَضَّلْناهُمْ
2- هر چه داريم از خداست، پس نبايد مغرور شويم. آتَيْنا ... رَزَقْناهُمْ ... فَضَّلْناهُمْ
3- نعمتهاى معنوى در اولويّت قرار دارند. در اين آيه کتاب، حکم و نبوّت قبل از رزق و روزى مطرح شده است. آتَيْنا ... رَزَقْناهُمْ
حکومت دينى سابقه طولانى دارد. «الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ»
5- فرهنگى کامل است که قانونش الهى، رهبرش معصوم و قضاوت و حکومتش عادلانه باشد. «الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ»