تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ «20»
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ: اين قرآن يا اتباع شريعت اسلام، بينائيهائى است براى مردمان، يعنى بينا کننده وجه صلاح و راه فلاح و نجات و مبين امور دينيه است. وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ: و راه نماينده‌اى است از گمراهى و بخششى است از جانب سبحانى، لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ: براى گروهى که يقين کنند و از شک بيرون آيند تا از عذاب نجات يافته به ثواب ابدى نائل شوند.
«شأن نزول»: جماعتى از مشرکان به مؤمنان گفتند: اگر بعث و حشر واقعى است چنانچه شما گوئيد ما آنجا از شما به مال و جاه پيش خواهيم بود مانند
جلد 12 - صفحه 51
امروز، آيه نازل شد: