قرآن درباره‌ى دو گروه تعبير «خَتَمَ اللَّهُ» آورده است: يکى کفّار که مى‌فرمايد: «خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ» «1» و ديگرى هواپرستان که مى‌فرمايد: «خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ»
مراد از هوى‌پرستى ناديده گرفتن وظيفه و پيروى از غريزه است.
هوى پرستى ابزار شناخت را از کار مى‌اندازد، نه چشم حقيقت را مى‌بيند و نه گوش حقّ را مى‌شنود و نه دل درک صحيح دارد.
يکى از عوامل هوى پرستى، گرايش به مادّيات است. چنانکه در جاى ديگر مى‌خوانيم:
«أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ» «2»
هوا پرستى اساس محنت‌هاست: «الهوى اس المحن» «3» هوسها مرکب فتنه‌هاست.
«انما بدء وقوع الفتن اهواء تتبع» «4» سرچشمه‌ى فتنه‌ها، پيروى از هوس‌هاست.
هوى پرستى مانع عدالت است. «فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا» «5»
سبب انحراف از راه خداست. «وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّکَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» «6»
سبب سقوط انسان است. «وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى» «7»
و در اين آيه مى‌خوانيم که هوى‌پرستى سبب مهر خوردن بر گوش و دل است. «اتَّخَذَ إِلهَهُ
«1». بقره، 7.
«2». اعراف، 176.
«3». غررالحکم.
«4». کافى، ج 1، ص 54.
«5». نساء، 135.
«6». ص، 26.
«7». طه، 16.
جلد 8 - صفحه 534
هَواهُ ... وَ خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ»