اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا تُتلي عَلَيهِم آياتُنا بَيِّنات‌ٍ ما کان‌َ حُجَّتَهُم إِلاّ أَن قالُوا ائتُوا بِآبائِنا إِن کُنتُم صادِقِين‌َ «25»
و زماني که بر آنها تلاوت شود آيات ما نيست در جواب آنها و حجّت و دليل آنها مگر آنکه ميگويند بياوريد پدران ما را اگر شما راست گو هستيد چون اينها ما وراء حس‌ّ را قائل نيستند ميگويند ما تا نبينيم باور نميکنيم لذا ميفرمايد:
وَ إِذا تُتلي عَلَيهِم آياتُنا بَيِّنات‌ٍ از بيان ادلّه عقليّه و آيات قرآنيّه و حجج شرعيّه قبول نميکنند، و هر چه بر آنها انبياء اقامه معجزه کنند نميپذيرند چه
جلد 16 - صفحه 124
ادلّه بر وجود حق از آثار قدرت و علم و حکمت و نظم عالم که بقول خود آنها طبيعت لا يشعر است، و چه بر اثبات رسالت انبياء باقامه معجزات که از قدرت بشر خارج است کدام طبيعت عصا را اژدها و افعي ميکند، يا قرآني بياورد که اگر جن‌ّ و انس جمع شوند مثل يک سوره آن را نميتوانند بياورند، يا از گل بصورت طير درست ميکند و در او ميدمد پرواز ميکند، يا تخت بلقيس را طرفة العين حاضر ميکند، يا تخت سليمان را از اينکه شهر بآن شهر ميبرد و تمام معجزات ديگر، و از همه اينها گذشته لا اقل احتمال صدق ميدهيد و يقين بکذب نداريد و دفع ضرر محتمل بوجدان لازم است چنانچه هر جا احتمال خطر دهيد اجتناب ميکنيد تا فحص نکنيد و يقين بعدم خطر پيدا نکنيد اقدام نميکنيد براي عذر تراشي.
ما کان‌َ حُجَّتَهُم إِلّا أَن قالُوا ائتُوا بِآبائِنا إِن کُنتُم صادِقِين‌َ با اينکه اينکه هم بسيار واقع شده مثل مرده زنده کردن عيسي و هفتاد نفر موسي که در صاعقه هلاک شدند و قضيه عزيز و غير اينها.