تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ «27»
وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: و مر خداى راست بخاصه مالکيت و سلطنت آسمانها و زمينها و هر که مالک جميع مکونات باشد قادر خواهد بود بر اعاده اجساد و ارواح با هم در روز قيامت به جهت پاداش اعمال، پس معاد محقق الوقوع باشد. وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ: و روزى که قائم شود قيامت، يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ: در آن روز زيانکار شوند تباه‌کاران که کفار و مشرکانند، و زبان آنها اينست که به عوض درجات نعيم، درکات جحيم به آنها دهند.