اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا قِيل‌َ إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ وَ السّاعَةُ لا رَيب‌َ فِيها قُلتُم ما نَدرِي مَا السّاعَةُ إِن نَظُن‌ُّ إِلاّ ظَنًّا وَ ما نَحن‌ُ بِمُستَيقِنِين‌َ (32)
و زماني که گفته شد محقّقا وعده الهي حق‌ّ است و تخلف پذير نيست و ساعت قيامت هيچ ريبي در او نيست گفتيد ما نميدانيم چه ساعت است گمان نميکنيم مگر يک احتمالي و نيستيم که طلب يقين کنيم.
وَ إِذا قِيل‌َ إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ قائل وجود مقدّس نبي‌ّ در آيات شريفه سرتاسر قرآن مجيد و وعده الهي پس از بعثت از مثوبات بر اهل ايمان و عقوبات بر کفّار و ظلمه و قوم ضاله و منافقين و مشرکين و بهشت و جهنم و حساب و کتاب و ميزان و صراط و ساير خصوصيات عالم آخرت.
وَ السّاعَةُ لا رَيب‌َ فِيها که البته قيامت برپا ميشود و هر کس بجزاي خود ميرسد.
قُلتُم ما نَدرِي مَا السّاعَةُ شما گفتيد ما خبر از ساعت نداريم البته خداوند انبياء را فرستاد کتابها نازل فرمود که شما را خبردار کنند آنها را تکذيب کرديد و کتابها را افترا شمرديد.
إِن نَظُن‌ُّ إِلّا ظَنًّا با آنکه بر فرض ظن‌ّ و شک هم باشد بايد فحص کنيد تا يقين پيدا کنيد به بود يا نبود او.
وَ ما نَحن‌ُ بِمُستَيقِنِين‌َ اگر دو نفر يا چند نفر بشما خبر دادند که دشمني در پيش داريد در مقام اذيت بشما است مثل قطاع طريق يا سباع درنده يا حيوانات موذيه يا دشمنان خارجيه البته در مقام برميآييد و يقين پيدا ميکنيد اينکه همه انبياء بلکه جميع ملّيّين عالم خبر از همچه روزي ميدهند مع ذلک از قول اينها يقين پيدا نميکنيد لا اقل احتياط نميکنيد که گرفتار نشويد.
129