1- رستگار کسى است که همراه ايمان، عمل صالح داشته باشد و عمل صالح او گسترده و جامع باشد. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»
2- دريافت رحمت الهى بدون ايمان وعملصالح ممکن نيست. فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا ... فِي رَحْمَتِهِ
3- کيفر و پاداش از شئون ربوبيّت است. «فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ»
4- بهشت و نعمتهاى آن جلوهاى از رحمت الهى است. «فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ»
5- رستگار کسى است که خوش عاقبت باشد. «ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ»
6- انسان به طور طبيعى خواهان رستگارى است، اين قرآن است که رستگارى حقيقى انسان را نشان مىدهد. «ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ»
7- ريشه کفر تکبّر است. کَفَرُوا ... فَاسْتَکْبَرْتُمْ
8- استکبار فورى نشانه لجاجت است. «تُتْلى عَلَيْکُمْ فَاسْتَکْبَرْتُمْ»
9- ريشهى جرم و گناه، کفر و تکبّر است. کَفَرُوا ... فَاسْتَکْبَرْتُمْ ... مُجْرِمِينَ