1- قيامت، روزِ بُروز و ظهورِ امور پنهان است. «وَ بَدا لَهُمْ»
2- در قيامت علاوه بر اعمال، عوارض و آثار و مفاسدى که بر اعمال بار است دامنگير انسان مىشود. «سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا»
3- کيفر الهى، متناسب با رفتار آدمى است. همان چيزى که مسخره مىکردند
«1». مريم، 64.
جلد 8 - صفحه 542
دامنشان را مىگيرد. «حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»
4- استهزا، شيوهى مستکبران است. فَاسْتَکْبَرْتُمْ ... کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
5- هر کس معاد را فراموش کند، در قيامت فراموش مىشود. «نَنْساکُمْ کَما نَسِيتُمْ»
6- ايمان به معاد کافى نيست، ياد معاد لازم است. «نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِکُمْ»