«استعتاب» به معناى درخواست چيزى است که رنج و غم را برطرف کند، نظير عذرخواهى.
در اين چند آيه‌اى که گذشت جلوه‌اى از دادگاه قيامت ترسيم شده است:
1. همه در قيامت جمع مى‌شوند. «يَجْمَعُکُمْ»
2. باطل گرايان در آن روز خسارت خود را مى‌بينند. «يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ»
3. هر امّتى به سوى کتابش خوانده مى‌شود. «کُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى کِتابِهَا»
4. کتاب، گواه بر رفتار است. «هذا کِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْکُمْ بِالْحَقِّ»
5. مردم دو دسته شده، گروهى در رحمت و گروهى اهل دوزخند.
6. به دوزخيان دلايل کيفر تفهيم مى‌شود. فَاسْتَکْبَرْتُمْ ... اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ
7. کيفر متناسب با جرم است. «نَنْساکُمْ کَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِکُمْ هذا»
8. عوارض و آثار سوء گناهان دامنگير مى‌شود و راه خروج و عذرخواهى بسته است.
مهم‌ترين عامل بدبختى، مغرور شدن به دنيا و تمسخر و تشکيک است.
جلد 8 - صفحه 543