تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ (36) چون تهديد بندگان از روز معاد لطفى است از جانب حق تعالى که مقرب‌ جلد 12 - صفحه 63 بندگان است به طاعت و مبعد ايشان است از معصيت، پس آن موجب شکر گزارى و مستلزم سپاسدارى حضرت بارى باشد لذا مى‌فرمايد: فَلِلَّهِ الْحَمْدُ: پس براى خداست بخاصه همه ثناها و ستايشها، رَبِّ السَّماواتِ‌: آن خدائى که پروردگار آسمانها است، وَ رَبِّ الْأَرْضِ‌: و پروردگار زمينها، رَبِّ الْعالَمِينَ‌: تربيت کننده عالميان است از جن و انس، وحش و طيور و ساير حيوانات و نباتات و جمادات و عالم علوى و سفلى.