تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَهُ الْکِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ (37)
وَ لَهُ الْکِبْرِياءُ: و مر او راست بزرگوارى و فرمانروائى که آثار کبريا و عظمت از او ظاهر است، فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: در آسمانها و زمين‌ها، وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ: و او است غالب بر همه مخلوقات، دانا در تدبير همه بندگان، يا غالب در انتقام کشيدن از کفار، و حکيم در مصالح امور بندگان.
و در احاديث قدسيه وارد شده که: الکبرياء ردائى و العظمة ازارى فمن نازعنى فى واحد منهما القيته فى جهنّم.
حق تعالى فرمايد: سلطنت و بزرگوارى لازم ذات من، و کبريا و عظمت صفات من است، پس هر که در يکى از اين دو با من در مقام منازعت درآيد او را در آخرين طبقه جهنم اندازم «1».
«1» به اين مضمون: کلمة اللّه، السيد حسن الشيرازى ص 233 روايت 285 و اصول کافى ج 2 باب الکبر ص 309 و بحار الانوار ج 73 باب 130 (باب الکبر) ص 192.
جلد 12 - صفحه 64
ج12، ص65
سوره چهل و شش (احقاف)
اين سوره مبارکه مکى است، الّا آيه (قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ) که نزد ابن عباس در مدينه نازل شده.
عدد آيات آن: سى و پنج به عدد کوفى، و سى و چهار به عدد غير کوفى و اختلاف در (حم) است.
عدد کلمات: ششصد و چهل و چهار کلمه.
عدد حروف: دو هزار و ششصد حرف است.
ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- از حضرت صادق عليه السّلام: هر که قرائت کند سوره احقاف را هر شب جمعه، نمى‌رسد او را ترسيدن در دنيا و مأمون فرمايد او را از فزع روز قيامت «1». (با تذکرات سابقه).
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم