تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ «9»
ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُوا: اين ذلت و نابودى اعمال به سبب آنست که ايشان کراهت داشتند، ما أَنْزَلَ اللَّهُ: آنچه را که نازل فرموده خداى تعالى بر پيغمبر خود که قرآن و امر به توحيد است و اقدام به احکام و فرامين او، فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ: پس باطل و ضايع گردانيد خداى تعالى اعمال ايشان را که به اجر و ثواب آن اميدوار بودند از عمارت مسجد الحرام و طواف و مهمانى عساکر و اعانت مظلومين و اکرام يتيمان و غير آن، زيرا ترتب ثواب، منوط به ايمان، و آنها کافر بودند.
تفسير برهان- از حضرت باقر عليه السّلام مروى است: نازل شد جبرئيل به اين آيه (ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فى علىّ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ) بنابراين حبط اعمال معاندين به سبب آنست که کراهت داشتند آنچه را خدا نازل فرموده در شأن حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام «1»، زيرا تفريع ثواب بر توحيد و اخلاص در عبادات، فرع محبت آن حضرت و اولاد معصومين او، چنانچه احاديث بسيار از خاصه و عامه در آن وارد شده است.