تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْکافِرِينَ أَمْثالُها «10»
«1» تفسير برهان، ج 4، ص 182، روايت 2، چاپ دار الکتب العلميّه قم.
جلد 12 - صفحه 108
بعد از آن تهديد فرمايد به مخالفت توحيد و اوامر سبحانى که:
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ: آيا سير نمى‌کردند کافران در زمين، مراد استفهام تحريص است به سفر، يعنى بايد که سفر کنند اين معاندان و منکران در بلاد عاد و ثمود، فَيَنْظُرُوا کَيْفَ کانَ: پس نگاه کنند و تأمل نمايند چگونه بوده است، عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ: خاتمه کار و سر انجام حال آنانکه پيش از ايشان بوده‌اند از اهل شرک و تکذيب، دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ: مستأصل ساخت و از بيخ و بن برکند خداى تعالى آنچه مخصوص آنها بود از مال و جان و اولاد، يعنى دمار از همه آنها برآورد و ايشان را نابود ساخت. پس بر سبيل تهديد فرمايد:
وَ لِلْکافِرِينَ أَمْثالُها: و براى کافران است مانند اين عاقبت، يعنى کافران مستحق اين نوع عقوبتند لکن حق تعالى دفع اين عذاب از امت تو نموده و عقوبت آنها در آخرت انداخته به جهت فضيلت و شرافت و مکرمت وجود شريف تو.