1- افراد غافل که از هلاکت گذشتگان عبرت نمىگيرند، قابل توبيخ و سرزنش هستند. «أَ فَلَمْ يَسِيرُوا»
2- سير و سياحت و جهانگردى بايد هدفدار و براى بررسى تاريخ ملّتها و عامل عبرت و رشد باشد. أَ فَلَمْ يَسِيرُوا ... فَيَنْظُرُوا
3- مطالعه تاريخ و شناخت سرنوشت ملّتها، در جهان بينى و ايمان انسان نقش دارد. أَ فَلَمْ يَسِيرُوا ... فَيَنْظُرُوا
4- جلوههاى رفاه مهم نيست، پايان و عاقبت کار مهم است. «کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ»
5- کارهاى خداوند حکيمانه و قانونمند است. دَمَّرَ اللَّهُ ... وَ لِلْکافِرِينَ أَمْثالُها
6- اراده خداوند بر تاريخ و طاغوتها، غالب و حاکم است. دَمَّرَ اللَّهُ ...
7- قهر الهى در انحصار يک يا چند نمونه نيست، او مىتواند به شکلهاى گوناگون قهر خود را نشان دهد. «لِلْکافِرِينَ أَمْثالُها»