نکته‌های تفسیر نور

با توجّه به قدرت بى‌انتهاى الهى در آيات قبل، جايى براى پذيرفتن سلطه کفّار نيست. «بِيَدِکَ الْخَيْرُ، تُولِجُ اللَّيْلَ، لا يَتَّخِذِ ...» در اين آيه سيماى سياست خارجى، شيوه‌ى برخورد با کفّار، شرايط تقيّه و جلوگيرى از سوء استفاده از تقيّه بيان شده است. تقيّه، به معناى کتمان عقيده‌ى حقّ از ترس آزار مخالفان و ترک مبارزه با آنان به جهت دورى از ضرر يا خطرِ مهم‌تر است. تقيّه، گاهى واجب و گاهى حرام است. قرآن در آيه 106 سوره نحل، درباره‌ى تقيّه سخنى گفته که شأن نزول آن عمار ياسر است. جلد 1 - صفحه 495