نکته‌های تفسیر نور

آنچه به اجمال در مورد بهشت در آيه دوازده مطرح شد «جَنَّاتٍ تَجْرِي»، مشروح آن در اين آيه بيان شده است. فِيها أَنْهارٌ ... وَ أَنْهارٌ ... وَ أَنْهارٌ انواع نهرهاى بهشتى در اين آيه مطرح شده، ليکن براى گروه خاصّى در بهشت چشمه‌اى ويژه وجود دارد. «عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ» «1» چشمه‌اى که تنها مقرّبان از آن مى‌نوشند. براى هر چيزى کمالى است، کمال آب، بو نداشتن و کمال شير، تغيير نکردن مزه آن و کمال نوشيدنى‌ها، لذيذ بودن و کمال عسل، خالص بودن آن است. با توجّه به تکرار کلمه «انهار» مى‌توان فهميد که هر يک از شير و عسل و شراب و آب، داراى چندين نهر است. امام حسين عليه السلام فرمود: مغفرتى که در بهشت نصيب اهل بهشت مى‌شود، بهترين نعمت براى آنان است و آنگاه به آيه 72 سوره توبه استناد کردند. «2» «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ» «1». مطفّفين، 28. «2». بحار، ج 8، ص 140. جلد 9 - صفحه 77 ممکن است مراد از مغفرت در بهشت، زدودن ياد لغزشها از خاطر بهشتيان باشد تا به ياد لغزشهاى دنيوى خود نيفتند و خاطرشان ملول نگردد. «1»