پس از بيان وضعيّت مؤمنان و کافران، اين آيه به شيوه برخورد منافقان با گفتار پيامبر که برگرفته از وحى آسمان بود اشاره کرده و خطاب به پيامبر مى‌فرمايد: کافرانى که در ظاهر مسلمان هستند، در مجالس تو شرکت مى‌کنند و به قرآن گوش مى‌دهند، امّا چون به حقانيّت تو و کتاب تو ايمان ندارند، قادر به درک و پذيرش آن نيستند و لذا هرگاه به پيروانت که نسبت به سخنان تو علم دارند مى‌رسند، با تحقير و تمسخر مى‌گويند: اين چه سخنانى است که اين مرد مى‌گويد؟!
امّا اى پيامبر! گمان نکنى که سخنان تو قابل درک نيست، بلکه روحيه عناد و لجاجت آنها باعث گرديده که خداوند بر دل آنها مُهر نهد و آنان قدرت درک حقيقت را نداشته باشند و فقط تابع هوا و هوس‌هاى خويش باشند.
اين که جمله‌ى «وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ» پس از عبارتِ «طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ» آمده است مى‌توان استفاده کرد که اگر انسان فهم، بينش و عقل خود را رها کند، تحت فرمان هوا و هوس و شهوت قرار مى‌گيرد. «1»
«1». تفسير هدايت.
جلد 9 - صفحه 79