تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ (34)
إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا: بدرستى که آنانکه کافر شدند به معتقدات حقه ايمانيه، وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ: و بازداشتند و منع نمودند مردم را از راه خدا که آن طريق اسلام است، ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ: پس بمردند در حالتى که کافر بودند، فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ: پس هرگز نيامرزد خدا ايشان را.
بيان: آيه عموميت دارد نسبت به جميع کفار در هر عصر و زمان که به حال کفر بميرند، از آمرزش الهى محرومند به نفى ابدى؛ و آيات و احاديث بسيار وارد شده که کفار مخلد هستند در عذاب جهنم ابد الاباد.
«1» سوره نجم آيه 3 و 4.
جلد 12 - صفحه 133