تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَکُمْ (33)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: اى کسانى که ايمان آورديد به خدا و رسول، أَطِيعُوا اللَّهَ: فرمانبردارى کنيد خدا را در آنچه امر و نهى فرمايد، وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ: و فرمانبردارى نمائيد پيغمبر را در آنچه فرمايد، زيرا امر و نهى او به فرمان خداست و در باره او فرموده «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى «1»». وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَکُمْ: و باطل نکنيد اعمال خود را به سبب ريا و سمعه، يا عجب و نخوت، يا به منت و اذيت در صدقات؛ نه آنکه مراد احباط طاعات باشد به کبائر چنانکه مذهب اهل احباط است.
تتمه: عطف اطاعت رسول بر اطاعت خدا، دال است بر آنکه اطاعت خدا ملازمه دارد با اطاعت رسول و انفکاک اين دو از هم نشايد.