1- قرآن، تنها براى تلاوت و رعايت تجويد نيست، کتاب انديشه و تدبّر است و تلاوت بايد مقدّمه تدبّر گردد. «أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»
2- همه مأمور به تدبّر در قرآن هستند و تدبّر، اختصاص به گروه خاصى ندارد.
«أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»
3- کسانى که تدبّر در قرآن را رها کرده و با قرآن برخوردى سطحى دارند، مورد توبيخ خداوند قرار مىگيرند. «أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها»
جلد 9 - صفحه 90
4- شرط بهرهورى از مفاهيم عالى وحى و قرآن، سعه صدر و داشتن قلبى باز و سالم و تدبّر در آن است. ... أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
5- يکى از راههاى شناخت، راه دل و قلب است. «أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها»
6- نشانه عقل و قلب سالم، تدبّر در آيات قرآن است. (کل آيه)