1- براى آموزش ادب به ديگران، ما نيز بايد آنان را مؤدّبانه صدا بزنيم. (در اين آيه خداوند مؤمنان را با جملهى «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» صدا زده است.)
2- سفارش به احترام بزرگان، از زبان ديگران زيبا است. (در اين آيه پيامبر
«1». طه، 12.
«2». توبه، 28.
«3». اعراف، 31.
«4». نساء، 43.
«5». بقره، 125.
«6». آلعمران، 35.
جلد 9 - صفحه 163
نمىفرمايد: بلندتر از من سخن نگوييد، اين خداوند است که سفارش مىکند بلندتر از پيامبر صحبت نکنيد.) «لا تَرْفَعُوا أَصْواتَکُمْ»
3- مقام و موقعيّت افراد، در عمل آنان اثر دارد. (جسارت مؤمن نسبت به پيامبر، کيفر سنگينى دارد.) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا ... أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُکُمْ
4- گاهى انسان ندانسته تيشه به ريشه خود مىزند. «تَحْبَطَ أَعْمالُکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ»