تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ (30) ترجمه‌ روزى که مى‌يابد هر کس آنچه را بجا آورده از خوبى حاضر کرده و آنچه را بجا آورده از بدى آرزو ميکند کاش بودى ميانه‌اش و ميانه آن مسافتى دور و ميترساند شما را خداوند از خود و خدا مهربانست به بنده‌گان.. تفسير روز قيامت که صحائف اعمال بندگان در محضر الهى گشاده ميشود و هر کس هر عمل خير و شرى در دنيا از او سرزده باشد در نامه عمل خود مشاهده ميکند چنان هول و وحشتى براى او دست ميدهد که آرزو ميکند کاش ما بين او و آنروز مدت مديد و امد بعيدى فاصله بود يا آنکه در آنروز کسيکه عمل خير خود را مشاهده ميکند که حالش معلوم است خوب است ولى آنکس که عمل بد خود را مشاهده ميکند آرزو ميکند کاش ما بين او و عملش مسافت بعيدى بود که نمى‌ديد آنرا و بنابر معنى اول يوم ظرف است براى تود و بنا بر معنى دوم ظرف است براى فعل مقدر که اذکر باشد يا يحذرکم در آيه سابقه و تود حال است از ضمير در ما عملت من سوء يا خبر آن جمله است و تجد فقط عامل است در ما عملت من خير و جمله و يحذرکم اللّه براى تأکيد تکرار شده است و ذکر رأفت الهى بر عباد براى آنستکه بدانند خدا از باب محبتى که به بندگان دارد آنها را امر و نهى ميفرمايد تا بخير خودشان نائل‌ جلد 1 صفحه 401 شوند و از شرور و تبعات اعمال بد خودشان مأمون گردند.