تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِکَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ «3»
همانا کسانى که نزد پيامبر (از روى ادب و احترام) صدايشان را پايين مىآورند، آنان کسانى هستند که خداوند دلهايشان را براى (پذيرش) تقوا آزمايش (و آماده) کرده و آمرزش و پاداش بزرگ مخصوص آنها است.