1- مرد يا زن بودن، يا از فلان قبيله وقوم بودن، ملاک افتخار نيست که اينها کار خداوند است. «خلقنا، جعلنا»
2- تفاوتهايى که در شکل و قيافه و نژاد انسانها ديده مىشود، حکيمانه و براى شناسائى يکديگر است، نه براى تفاخر. «لِتَعارَفُوا»
3- کرامت در نزد مردم زودگذر است، کسب کرامت در نزد خداوند مهم است.
«أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ»
4- قرآن، تمام تبعيضهاى نژادى، حزبى، قومى، قبيلهاى، اقليمى، اقتصادى، فکرى، فرهنگى، اجتماعى و نظامى را مردود مىشمارد و ملاک فضيلت را تقوا مىداند. «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ»
5- برترىجويى، در فطرت انسان است و اسلام مسير اين خواستهى فطرى را تقوا قرار داده است. «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ»
6- ادّعاى تقوا و تظاهر به آن نکنيم که خدا همه را خوب مىشناسد. «عَلِيمٌ خَبِيرٌ»