1- به هر ادّعا و شعارى گوش ندهيم. «و قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا»
2- ادّعاهاى نابجا را مهار کنيم. «قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا»
3- هر کس حريم خود را حفظ کند و بيش از آنچه هست خود را مطرح نکند.
«قُولُوا أَسْلَمْنا»
4- اسلام، امرى ظاهرى است، ولى ايمان، به دل مربوط است. «فِي قُلُوبِکُمْ»
5- با مدّعيان کمال بايد به گونهاى سخن گفت که از رسيدن به کمال نااميد نشوند.
«وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِکُمْ»
6- راه رسيدن به ايمان، اطاعتِ عملى است، نه ادّعاى زبانى. لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ ... وَ إِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ...
7- اطاعت از پيامبر صلى الله عليه و آله در کنار اطاعت از خدا آمده است و اين نشانهى عصمت
«1». کافى، ج 2، ص 52.
«2». کافى، ج 2، ص 26.
«3». کافى، ج 2، ص 51.
جلد 9 - صفحه 198
پيامبر است که بايد او را بدون چون وچرا اطاعت کرد. «إِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ»
8- خداوند، عادل است وذرّهاى از پاداش عمل انسان را کم نمىکند. (مديريّت صحيح آن است که ذرّهاى از حقوق ديگران کمگذاشته نشود.) «لا يَلِتْکُمْ مِنْ أَعْمالِکُمْ شَيْئاً»
9- اطاعت از خدا و رسول، زمينه دريافت بخشش و رحمت الهى است.
تُطِيعُوا ... إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ