1- هر ادّعايى با عمل ثابت مى‌شود. «إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي»
کار با سعى است نى با ادّعا
ليس للانسان الّا ما سعى
2- لازمه‌ى ايمان به خدا، پيروى از اولياى خداست. «فَاتَّبِعُونِي» (آرى، اسلام منهاى روحانيّت واقعى، محکوم است.)
3- هر کس در عمل سست است، در حقيقت پايه‌ى محبّت او سست است.
«تُحِبُّونَ ... فَاتَّبِعُونِي»
4- در راه اصلاح جامعه، از عواطف کمک بگيريم. «إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ»
«1». نساء، 80.
«2». فتح، 10.
«3». تفسير عيّاشى، ج 1، ص 167.
جلد 1 - صفحه 499
5- عمل، سخن و سکوت رسول خدا، حجّت و قابل پيروى است. «فَاتَّبِعُونِي»
6- پيامبر معصوم است، زيرا فرمان پيروى عام و بى‌چون وچرا براى غير معصوم، حکيمانه نيست. «قُلْ ... فَاتَّبِعُونِي»
7- اگر مى‌خواهيد خداوند شما را دوست بدارد، بايد از رسول اللّه پيروى کنيد.
«فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْکُمُ اللَّهُ»
8- انسان مى‌تواند به جايى برسد که رضاى او، رضاى خدا و پيروى از او، پيروى از خدا باشد. «فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْکُمُ اللَّهُ»
9- امتياز دين الهى بر قوانين بشرى، وجود عنصر محبّت، الگوى عملى و صلاحيّتِ قانون‌گزار است. «تُحِبُّونَ ... فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْکُمُ اللَّهُ»
10- بهترين پاداش‌ها، پاداشِ معنوى است. محبوبيّت نزد خدا ودريافت مغفرت، بهترين پاداش براى مؤمنان است. «يُحْبِبْکُمُ اللَّهُ»
11- نشانه‌ى دوستى، سرپوش گذاردن روى بدى‌ها و برخورد با عفو و رحمت است. «يُحْبِبْکُمُ ... يَغْفِرْ لَکُمْ»
12- کارهاى نيک، مايه‌ى آمرزش گناهان است. «فَاتَّبِعُونِي ... يَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ»
13- اطاعت وپيروى از پيامبر، موجب دريافت عفو الهى است. «فَاتَّبِعُونِي ... يَغْفِرْ لَکُمْ»