پیام‌های تفسیر نور

1- هدايت شدن به اسلام و پذيرش اسلام، نعمت بزرگ الهى و منّتى از جانب خداست. «بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ» 2- خداوند به اسلام و ايمان و عبادت ما احتياج و نيازى ندارد. «لا تَمُنُّوا عَلَيَّ» 3- نشانه‌ى ايمان صادقانه، خود را منّت‌دار خداوند دانستن است، نه منّت گذاشتن بر او. لا تَمُنُّوا ... بَلِ اللَّهُ يَمُنُ‌ ... إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ‌ (مسلمان واقعى خود را طلبکار خدا نمى‌داند.) 4- منّت نهادن بر پيامبر، در حقيقت منّت گذاردن بر خداست. (خداوند پاسخ منّت بر پيامبرش را آنگونه مى‌دهد که گويا منّت بر او گذاشته‌اند.) يَمُنُّونَ عَلَيْکَ‌ ... بَلِ اللَّهُ يَمُنُ‌ ... 5- شما اسلام آوردن خود را منّت مى‌گذاريد، «يَمُنُّونَ عَلَيْکَ أَنْ أَسْلَمُوا» در حالى که خداوند شما را به مرحله‌ى ايمان هدايت فرموده است. «هَداکُمْ لِلْإِيمانِ» 6- مقصد نهايىِ تکامل انسان، ايمان است، «هَداکُمْ لِلْإِيمانِ» نه تظاهر به اسلام، زيرا جلد 9 - صفحه 202 منافقان نيز در ظاهر چنين مى‌باشند.